" แกว่าจะอยู่เซนต์โยถึงม.6ป่ะ?"

"โถ่แก.. อย่าว่าแต่ม.6เลย.. แค่ถึงวันต้องก้าวจากเส้นคำว่าป.6 ก็คงเศร้าจะตายแล้วล่ะ"

.....

....

...

..

.

มันคือบทสนทนาของฉันกับเพื่อน(ที่เคย)สนิทตอนที่อยู่ป.4

ตอนมันถามฉันก็ตอบไปงั้นๆ

ไม่ได้คิดอะไร

แต่พอมาวันที่รู้ตัวว่า

*นี่.. อีกไม่กี่วัน ก็จะกลายเป็นเด็กม.1แล้วนะ.. จะกลายเป็นโบเหลืองใหญ่แล้ว*

ก็ใจหายวาบ..

ทำไม6ปีในเซนต์โยมันเร็วขนาดนี้

มันเหมือนกับว่าเมื่อวานนี้เอง

ที่ก้าวเข้าไปในห้องป.6

ที่กลายเป็นรุ่นพี่ที่โตที่สุดในรุ่นประถม

ที่มีความทรงจำดีๆมากมายเกินจะจดจำ

ที่มีหลายอารมณ์

และที่ได้รู้จักกับคำว่า เพื่อนสนิท

ที่เคยบอกกับตัวเองมาตลอดว่า

หาไม่ได้

แต่พึ่งรู้นะว่า

คนที่เราห่วงใยมันมากที่สุด และมันก็ห่วงเรา แล้วมันคุยกับเราได้ทุกเรื่อง อยู่ด้วยกันแล้วสบายใจ แล้วลืมเวลา

จะมีจริงๆถึง10คน

10คนผ่านมาในชีวิต

แต่ก็มีทั้งน้ำตาทั้งรอยยิ้ม

จะกลายมาเป็นคนที่ไว้ใจได้ที่สุด

- จูน

- แบม

- มุข

- มายด์

- โอปอ

- นัตตี้

- เมย์

- อรุณ

10คนนี้ที่ไม่เคยคิดเลย..

ว่าจะกลายมาเป็นเพื่อนรักได้

แต่มันก็เป็นไปแล้ว

คนที่ไม่เคยรู้จักหรือเห็นหน้าก็กลายมาเป็นเพื่อนเพื่อนซี้เพื่อนฮา

คนที่เคยเข้าหน้ากันไม่ติดก็กลายเป็นว่าช่วยเหลือกัน

วันเวลาแย่ๆที่อยากผ่านและจบไปไวๆ

กลายมาเป็น วันเวลาดีๆที่อยากให้ยื้อต่อไปนานๆ และไม่มีวันต้องจากกัน

กลายมาเป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตกับคนที่ดีที่สุดที่เคยเจอ

คิดถึงเรื่องนี้ทีไรก็ทำให้ยิ้มพร้อมน้ำตาได้ทุกที

มันเร็วจริงๆ

อีกไม่นานแล้ว..

คำว่า ประถมศึกษา..

ต้องเปลี่ยนเป็น

มัธยมศึกษา

จากตัว ป.ปลา

กลายมาเป็น ม.ม้า

จากคำว่าน้องประถม จะกลายเป็น พี่มัธยม

คิดทีไรก็เจ็บใจไปด้วยว่า

ทำไมเวลาดีๆที่เราเคยมี ดันไม่รู้จักค่าของมัน

ปล่อยมันไปอย่างไร้ค่ามาหลายครั้ง

จนวันสุดท้าย..

ที่จะจบจากประถมศึกษาเต็มตัว

แล้วมาเจอกับทางเดินใหม่ของคำว่า

มัธยม..

ยังจำได้ดีเลย

ว่าวันที่ก้าวเข้าไปในห้องป.1/5

เจอกับเพื่อนคนแรก

ครูคนแรก

ยังจำได้ดี..

เหมือนกับว่า

มันเร็วมากจริงๆ

วันแรกของป.1 ถามชื่อเพื่อนและกล่าวว่าสวัสดี

แต่วันนี้

กลายมาเป็นว่าต้องบอกลา

มันเร็วจัง

ไม่อยากถึงวันนั้นเลย..

วันสุดท้าย

ที่จะมีอิสรภาพ

วันสุดท้าย

ที่ยังเป็นเด็กประถม

วันสุดท้าย

ที่มีเพื่อนดีๆ ที่หามาตลอด6ปีในเซนต์โย

วันสุดท้าย

ที่บอกลาครูประถมและสวัสดีครูมัธยม

วันสุดท้าย

ที่เราเป็นเด็กที่มีครูตักเตือนและพร้อมให้โอกาสเราลุกขึ้นใหม่

ลาก่อน..

**วันสุดท้าย**

ข้อความที่อยากส่งถึงเพื่อนๆ++ จะจากกันแล้วนะ.. เร็วจังแฮะ6ปีเนี่ย ยังไงๆห้ามลืมกันนะเว้ย บางคนที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่อนุบาลเลยก็มี อย่าลืมกันล่ะ เราก็จะไม่ลืมพวกแกเหมือนกัน ฝากดูแลตัวเองด้วยนะ โทรมาหาเขียนจดหมายหรือออนเอ็มกันบ่อยๆนะเพื่อนรัก จะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันตลอดไปนะ ลาก่อน..

Love.. P.1/5

P.2/2

P.3/3

P.4/3

P.5/3

and P.6/2

Love.. My Best Friends

Love.. V.R.Ninja

**GoodBye**

โอ้!!...

หายไปซะนานนะเรา

กลายเป็นสวัสดีน้านนนนน....นาน ซะเลยดีมั้ยเนี่ย อิอิเมื่อ

กลับมาแร่ววว

มีมุกขำๆ(แต่แป้กและเก่า แง๊ะ เอามาลงทำไม)มาเล่าให้ฟังแทนละกัน หุหุหุ

****************************************************

ประเทศอเมริกา.. เมื่อครั้งที่นีล อาร์มสตรองได้ขึ้นเหยีบพื้นผิวของดวงจันทร์ และขณะที่เขากำลังจะสำรวจดวงจันทร์นั้น ก็พบว่าปากกาของเขา เขียนไม่ได้ เพราะหมึกย้อนขึ้นข้างบน เมื่อเขากลับถึงอเมริกา ก็ได้บอกอมเริกาถึงปัญหาที่เกิดขึ้นในอวกาศ ประเทศอเมริกาได้ลงทุนหลานล้านเหรียญ เพื่อจะสร้างปากกาที่สามารถเขียนในอวกาศได้ เมื่อรัสเซียคู่แข่งของเอมริการู้ ก็หัวเราะและเมื่อส่งนักบินขึ้นไปบ้างก็ลงทุนแค่3บาท และ...

ซื้อดินสอให้นักบินอวกาศไปใช้

แป่ว.....ววววว (มุกนี้แป้กแฮะ ทำใจก่อนพิม)

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

พระเจ้า ได้ทรงสร้างทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นบนโลก โดยให้สิ่งดีๆในแต่ละประเทศ ประเทศละ 4-5อย่าง เมื่อมาถึงประเทศไทยก็ได้ให้ชายหาดสวยงาม และป่าที่อุดมสมบูรณ์ไว้ให้ ขณะที่พระองค์กำลังเดินข้ามภูเขาเอเวอร์เรสต์ ย่ามที่บรรจุสิ่งดีๆที่พระองค์เตรียมไว้ให้ทุกประเทศก็เกี่ยวกับยอดเขาจนขาดเป็นแนว จึงทำให้สิ่งดีๆหลายอย่างตกลงสู่ประเทศไทย เมืองสามหมอก ถ้ำมรกต เกาะสวยๆอย่างภูเก็ต และอีกหลายอย่างจนพระองค์ตกพระทัยและคิดได้ว่า ประเทศอื่น คงจะโมโหแน่ เมื่อรู้ว่าสิ่งดีๆ มาอยู่ที่ประเทศไทย ดังนั้น..

พระเจ้าจึงได้สร้าง "คนไทย" ขึ้นมานั่นเอง..

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

แหมๆ มุกแป้กๆมาเยอะ เอามุกเสี่ยวๆไปมั่งดีกว่าเนอะ

อย่าสงสัยนะ ว่าทำไมชื่อของเธอ ไม่มีในพจนานุกรม(อีกฝ่ายทำหน้าเอ๋อ) เพราะเธออยู่ในใจเราไง (โอ้ โน ถ้าเล่นมุกนี้กับผุ้ชาย ไม่รับประกันลูกถีบนะจ๊ะ)

นี่ เมื่อวานเราไปหาหมอมา หมอบอกว่าเราเป็นโรคเจ็บหัวใจ เพราะมันเจ็บที่มันรักเธอฝ่ายเดียว(แป้กเนอะ ห่ะๆ)

(เล่นกับเพื่อนสนิทปลอดภัยมากกว่านะ)วันเกิดแกปีนี้ เราไม่มีไรให้แกนะ แต่เรามีอย่างนึงจะให้แก ได้รับไปแล้วอย่าตกใจล่ะ(ทำเสียงตื่นเต้นเต็มที่)แบมือออกมาสิ อ่ะ(กำมือไว้บนฝ่ามือเพื่อนแล้วปล่อยเหมือนให้ของ) เราให้ ใจ นะ

คิว : คีย์ มีน้ำมันมั้ย

คีย์: มีสิเอาไปทำไมล่ะ

คิว: แหม จะได้เอาไปทอดกสะพานรักไงล่ะ

พระเยซูน่ะ พระองค์ทรงรักทุกคน แต่แบบว่าเราไม่ใช่พระเยซู เราเลยรักเธอคนเดียว(มุกนี้เก่าแล้วนี่หว่า ช่างมัน ให้คนที่ยังไม่รุ้ละกันฮับ)

#################################

พอและสำหรับมุกเสี่ยว(แถมแป้กด้วย) มีเรื่องเน่าๆจากครูมาเล่าให้ฟัง..

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเกาะหนึ่งที่รวบรวมความรู้สึกทุกอารมณ์เอาไว้ วันหนึ่งความอยากรู้อยากเห็นวิ่งเข้ามาหาเพื่อนๆที่กำลังเล่นกันอยู่และบอกว่า "พวกเรา!!! เกาะกำลังน้ำท่วม วันที่เกาะนี้สลายมาถึงแล้ว!!!" ทุกอารมณ์ตกใจมาก และวิ่งหนีหาทางออกจากเกาะนี้ ยกเว้นความรักที่หนีไม่ทัน เมื่อความเห็นแก่ตัวผ่านมา ความรักก็ขอไปด้วย แต่ความเห็นแก่ตัวปฏิเสธอย่างไม่ใยดีและพูดว่า "ถ้าเธอขึ้นมา ฉันก็จะมีภาระเพิ่มนะสิ" เมื่อความสุขผ่านมา ความรักก็ขอไปด้วย "ไม่ได้หรอกความรัก ฉันขอโทษจริงๆนะ ตอนนี้ ฉันกำลังสนุกมากเลย" เมื่อความเศร้าผ่านมา ความรักก็ขอไปด้วย ความเศร้าพูดว่า "ขอโทษนะจ๊ะ ความสุข แต่ตอนนี้ฉันกำลังเศร้ามากเลย ขอฉันอยู่คนเดียวเถอะ" และมีเสียงมาจากข้างบนว่า "ความรัก มากับฉันสิ ฉันจะพาเธอไปที่ปลอดภัยและอบอุ่นเอง"และความรักก็ลอยขึ้นเรื่อยๆจนสูงถึงสวรรค์ และค่อยๆลงสู่พื้นดินแห่งหนึ่งที่สวยงามและอบอุ่น และเสียงนั้นก็เอ่ยลาจากไป ความรักเงยหน้าขึ้นมองพระอาทิตย์ พร้อมเอ่ยถามว่า "พระอาทิตย์จ๊ะ เมื่อกี๊ใครเป็นคนพาฉันมาที่นี่ ที่ที่มีความสุขแห่งนี้หรอ" พระอาทิตย์ยิ้มให้และตอบอย่างใจดี "เวลาไงล่ะ เวลาคือสิ่งที่จะทำให้สิ่งเลวร้ายผ่านพ้นไป เวลาคือเพื่อนที่ดีที่สุดของเราเลยนะความรัก เวลาเป็นสิ่งที่พิสูจน์ความจริงใจของเราแต่ละคนและเวลายังเป็นสิ่งที่ทำให้เราเข้มแข็งขึ้น เพราะสิ่งที่สำคัญกว่าอดีตและปัจจุบันคืออนาคตที่เวลานำไปไงล่ะ"

###########################################

เป็นไงมั่ง เรื่องของความรัก เราว่ามันเรื่องจริงนะ ที่เวลาจะสามรถทำให้เข้มแข็งและทำให้เราผ่านอุปสรรคต่างๆไปได้อย่างเข้มแข็ง และมั่นคงขึ้น

บ้ายบาย

จะมาอัพบ่อยๆนะ

ไปละจ้า

Love.. V.R.Ninja

Love.. SJC 6/2

Love.. My Family

Love.. My Friends

Love.. My Every reader in this Blog!!

วันพฤหัสที่ผ่านมา..(12ตุลาคม)

ได้ไปดูCartoonival ที่สยามพารากอน

เพื่อชดเชยการไปเที่ยวต่างประเทศ-*-(ใครอ่านอันที่แล้วคงจะจำๆได้กันนะคะ)

อยากจะบอกว่า..

คนเยอะมาก!!!!!!

พี่อาร์มและพี่ดรีม มาเป็นพิธีกร ได้ประกาศว่า วันนี้เป็นรอบปฐมทัศน์

มีคนมาดูถึง2,300คนเลยทีเดียว

ไอเราก้หือ? พันนึงเราก้ว่าเว่อร์แร้ว ก้เลยได้แต่นั่ง งง ต่อไป..

(รอบนี้พระองค์เจ้าโสมสวลีเสด็จมาทอดพระเนตรด้วยนะ)

พอถึงเวลาแสดง ก้มีตัวการ์ตูนจากเรื่องต่างๆดังนี้

- Power Puff Girl

- - HiHi Puffy AmiYumi (เราชอบAmiนะ ผมจ๊าบดีอ่ะ)

- - - Dexter Laboratory

- - - - Foster Home (สะกดถูกมั้ยหว่า?0.0?)

แต่ขอไม่อธิบายเรื่องราวนะ มันยาวอ่ะ(ขี้เกียจมากว่าม้าง *-* )

ขอย้อนหน่อยๆๆ

ก่อนที่เราจะเข้าไปดูกัน

ก้ถามยามว่าเลิกกี่โมง

ยามตอบว่า2ทุ่ม

ปรากฏว่า กว่าจะเลื้อยออกมาได้

ก้3ทุ่มซะแร้ว ไม่แน่ใจนะว่าจริงๆเลิกกี่โมง

เพราะดูเวลาหลังจาก..

ที่รอพี่อาร์มกะพี่ดรีมยืดเยื้อ+เลื้อยออกมาจากฝูงชน ได้อ่ะ

บางคนก้เลยไม่แน่ใจ ว่าจริงๆเลิกกี่โมง บัตรก้ไม่เขียน กรรม

รวมๆแล้ววันนั้น สนุกมากๆ

ถ้าไม่นับเด็กทั้งหลายที่ให้ความร่วมมือกับพี่ๆนักแสดงอย่างเต็มที่เช่น..

ยืนบนเก้าอี้..

กรี๊ดๆข้างเวทีจนเสียงเข้าไมค์-*-(อันนี้ข้อยรับไม่ได้)

โบกไม้โบกมือบนเก้าอี้ พร้อมนึกว่าตัวเองตัวเล็กเท่าลูกมด...

เอาเหอะๆ

เราเองก้เคยused toเป็นเด็กมาก่อน

ต้องเข้าใจๆ- -*(จะพยายามนะ)

สนุกมากๆอ่ะ

หวังว่าคงจะมีการแสดงที่หนุกๆมาให้ดู(ฟรี)อีกนะคะ ^++^

++ไปละค่ะ บาย.. ++

**อย่าลืมเม้นกันทุกคนนะคะ^^**

//ใครเม้นขอให้โชคดี สวย หล่อ น่ารัก คิคิ^^//

๑I..I๑ เม้นให้มีสาระตรงประเด็นนะขอร้าาบทุกท่าน๑I..I๑

[[ บ๊ายบาย Y(^..^)Y ]]

:: Kalorina Wanebrin ::

edit @ 2006/10/17 23:08:39